Eski Çağ’da Yönetenler ve Savaşanlar

Eski Çağ’da Yönetenler ve Savaşanlar

Eski Çağ medeniyetlerinde yönetim genellikle monarşiye dayanıyordu. Krallar kendilerini tanrıların temsilcisi olarak görüyor, egemenliklerini dine ve soya dayandırıyordu.

Mezopotamya

  • Sümerler: Kent devletleri (ensi/patesi). Savaş arabalı birlikler ve piyadeler.
  • Akadlar: İlk daimî ordu ve imparatorluk modeli. Sargon ve Naramsin tanrı-kral anlayışı.
  • Babilliler: Hammurabi döneminde güçlü merkezi yönetim.
  • Asurlular: Savaş ve diplomasi gücü.

Diğer Medeniyetler

  • Mısırlılar: Firavun (tanrının temsilcisi). Piramitler. Atlı savaş arabaları.
  • Hititler: Kral başrahip ve başkomutan. Pankuş meclisi. Bronz silahlar. Kadeş Antlaşması.
  • Romalılar: Krallık, cumhuriyet, imparatorluk. Senato, konsüller. Lejyonerler, Testudo taktiği.
  • Asya Hunları: Kut anlayışı, kurultay. Mete Han’ın onlu sistemi, Turan taktiği, ıslık çalan ok.

Egemenlik kaynağı: Mezopotamya ve Mısır’da din; Roma’da halk ve senato; Türklerde kut (Gök Tanrı tarafından verilen yönetme yetkisi).

Örnek: Roma ordusunun kaplumbağa dizilişi, üstten ve yanlardan gelen saldırılara karşı korunma sağlar; ancak hareket kabiliyetini kısıtlar.

←
Önceki
Tarım Devrimi’nin Eski Çağ’a Etkileri
Sonraki
Eski Çağ’da Hukuk
→