İbadet ve Temizlik İlişkisi
İbadet ve Temizlik İlişkisi
Temizlik, Kur’an ve sünnette taharet kelimesiyle ifade edilir. Sözlükte “temizlenmek, arınmak” anlamlarına gelen taharet, kişinin maddi ve manevi kirlerden arınması, iç ve dış dünyasının temiz olması demektir. Hz. Peygamber de “Allah temizdir ve ancak temiz olan şeyleri kabul eder.” (Müslim, Zekât, 65.) buyurarak temizliğin Allah katındaki önemine dikkat çekmiştir.
İnsan, fıtratı gereği temizlenme ve temiz kalma ihtiyacı duyar. Temizlik, insanın Allah’a, kendine ve çevresindeki insanlara gösterdiği saygının da bir gereğidir. Bu nedenle Müslümanlar hem manevi ve ahlaki açıdan temiz kalmaya hem de bedenlerini, elbiselerini ve çevrelerini temiz tutmaya özen göstermelidir.
Maddi temizlik, kişinin ibadete başlamadan önce bedenini, giysisini ve ibadet edeceği yeri görünen kirlerden temizlemesidir. Manevi temizlik ise kişinin kendini yalan, iftira, gıybet gibi kötü sözlerden ve kibir, riya, kıskançlık, öfke gibi olumsuz duygulardan arındırmasıdır. Maddi ve manevi temizlik birbirini tamamlayan iki unsurdur.
Taharet: Temizlik, arınma.
Maddi Temizlik: Beden, giysi, ibadet yeri ve çevrenin görünen kirlerden temizlenmesi.
Manevi Temizlik: Kalbin kötü söz ve duygulardan arındırılması.
Örnek: Hz. Muhammed abdest alırken veya abdest aldıktan hemen sonra “Ben, Allah’tan başka ilah olmadığına, O’nun tek olup ortağı bulunmadığına şahitlik ederim. Yine şahitlik ederim ki Muhammed O’nun kulu ve elçisidir. Allah’ım! Beni tövbe edenlerden ve temizlenenlerden eyle.” duasını okumuştur. (Tirmizi, Taharet, 41.)