3. Osmanlı İmparatorluğu
Kuruluş ve yükseliş
Osmanlı Devleti, Oğuz Türklerinin Kayı boyundan Osman Gazi tarafından kurulmuş ve 1302 yılında bağımsızlığını ilan etmiştir. Türkiye Selçuklu Devleti’nin zayıflamasıyla Anadolu’da birçok beylik ortaya çıkmış, Osmanlı Beyliği Söğüt ve Domaniç çevresinden başlayarak Bizans yönünde genişlemiştir.
Orhan Bey döneminde Bursa’nın 1326 yılında alınması, İznik ve İzmit’in fethedilmesi ve Karesioğulları topraklarının Osmanlı’ya katılması devletin ekonomik ve deniz gücünü artırmıştır. 1353 yılında Çimpe Kalesi’ne geçilmesiyle Rumeli fetihlerinin önü açılmıştır.
İstanbul’un fethi
I. Murat döneminde Balkanlarda ilerleme sürmüş, I. Kosova ve Niğbolu savaşlarında Haçlı kuvvetleri yenilmiştir. Yıldırım Bayezid’in Ankara Savaşı’nda Timur’a yenilmesinden sonra yaşanan Fetret Devri, I. Mehmet tarafından sona erdirilmiştir.
Fatih Sultan Mehmet 1453 yılında İstanbul’u fethederek Bizans İmparatorluğu’na son vermiştir. İstanbul’un fethi Osmanlı’nın Türk ve İslam dünyasındaki saygınlığını artırmış, ticaret yollarının denetimini Osmanlılara kazandırmış, Avrupa’da merkezî krallıkların güçlenmesine ve Rönesans ile Coğrafi Keşifler süreçlerinin hızlanmasına katkıda bulunmuştur.
Yönetim, toplum ve kültür
Osmanlı yönetimi Türk-İslam devlet geleneği ve adalet anlayışı üzerine kurulmuştur. Padişahın bütün halkın haklarını gözetmesi beklenmiş; gayrimüslimlere din ve inançlarını yaşama konusunda hoşgörülü davranılmıştır. Şehzadeler sancaklarda eğitim almış, padişahlar ülkeyi adalet ilkeleriyle yönetmekle sorumlu tutulmuştur.
Üç kıtaya yayılan devletin limanları ve su yolları uluslararası ticareti geliştirmiştir. Vakıflar, medreseler ve Sahn-ı Seman gibi kurumlar eğitim ve sosyal yardımlaşmayı desteklemiştir. Türkçe resmî dil olarak korunmuş; mimari eserler, divan edebiyatı ve bilim çalışmaları gelişmiştir.
Osmanlı İmparatorluğu 1302-1922 yılları arasında yaşamış ve altı asırdan fazla hüküm sürerek en uzun ömürlü Türk devletlerinden biri olmuştur.